|
Już w XVII w. wszyscy zaczęli uprzytomnić sobie z sposobów przesyłania głosu za pośrednictwem metalowego przewodu. Można tego się dowieść w intuicyjny metodę, za radą dwóch metalowych naczyń połączonych drutem.Telefonu nie wynalazł Alexander Graham Bell, któremu przez dziesiątki lat przypisywano to osiągnięcie, lecz Antonio Meucci. Kiedy jego żona zachorowała, Meucci skonstruował telefon, dzięki któremu kobieta mogła z lokalu porozumiewać się z warsztatem. Później Włoch zmodernizował wynalazek tak, żeby można było się nim porozumiewać na dość dużą odległość. Nie było go jednakże stać na opłacenie patentu. Podobnych prób dokonywał również Niemiec Philipp Reis.W roku 1876, dwóch wynalazców, Elisha Gray i Alexander Bell, własną pracą zaprojektowali osobiste telefony. Obaj mężczyźni prędko udali się do urzędu patentowego z różnicą kilku godzin; Bell opatentował jako 1-szy swój telefon gsm. Elisha Gray i Alexander Graham Bell przeszli przez słynną bitwę prawną o wynalezienie telefonu, którą wygrał Bell. Telegraf i telefon komórkowy są utworzone na bazie przewodów elektrycznych, a sukces telefonu Bella wyniknął bezpośrednio z jego prób udoskonalenia telegrafu.Elektromagnes przesłonił drgania cienkiej metalowej membrany mikrofonu, powstające pod wpływem fal dźwiękowych wytwarzanych poprzez mówiącego.Drugi elektromagnes odbierał i ponownie przekształcał w fale dźwiękowe drgania podobnej membrany umieszczonej w słuchawce, która na starcie była oddzielona od mikrofonu.Do łączenia abonentów zatrudniano operatorów. Opatentowany w 1877 przez Thomasa Alvę Edisona mikrofon węglowy wkrótce jednak na forum gsm ponad sto lat wyparł mikrofon elektromagnetyczny, natomiast słuchawka używana w aparatach wciąż działała w oparciu o efekt elektromagnetyczny i stalową membranę.W 1889 roku Amerykanin Almon Brown Strowger wynalazł automatyczną centralę telefoniczną, która na sam początek łączyła telefony, z których numer wybierało się za pomocą trzech przycisków, oznaczających kolejno jedności, dziesiątki i setki. Po raz 1szy telefon forum z tarczą do wybierania numerów użyto w 1896 roku, a telefon z klawiaturą w 1963 roku.Powstanie telefonu komórkowego wiąże się z wynalezieniem układów scalonych, co spopularyzowało bezprzewodową łączność radiotelefoniczną. Działa ona na zasadzie centrali, która wysyła sygnały nadawczo-odbiorcze do szeregu podstacji, obsługujących lokalnie posiadaczy telefonów komórkowych w swoim zasięgu działania. Istniejące od samych podstaw lat osiemdziesiątych przesyłały dźwięki zapisane w sposób analogowy (NMT). Po zrobieniu cyfrowego systemu łączności (GSM), telefonia komórkowa była najdynamiczniej rozwijającym się działem gospodarki światowej. W obecnym czasie udostępniają się także telefony III generacji (UMTS, 3G), umożliwiające nie tylko łączność wizyjną z rozmówcą, niemniej jednak także wykonywanie przy pomocy aparatu operacji bankowych, oglądanie telewizji, komfortową łączność z Internetem czy też obsługę domowych urządzeń.
|
|